ارائه ی روشی جدید برای سفر در زمان

اخیرا یکی از دانشجویان دکترای دانشگاه ماساچوست در مقاله ای جالب امکان سفر در زمان را بررسی کرده است و به نظر میرسد جنبه هایی جدید در این زمینه ارائه شده است. با سایت ارس پی سی همراه شوید.

حقیقت این است که همین الان نیز ما در حال سفر در زمان هستیم و آنرا همواره حس میکنیم اما سوال بزرگی که سال هاست ذهن بشر را به خود مشغول کرده این موضوع است که آیا میتوان در زمان به شکل انتخاب شده سفر کرد؟ در این زمینه سال هاست که با اثبات نسبیت خاص مشخص شده است که اگر بتوانیم به سرعت نور نزدیک شده یا در نزدیکی افق رویداد یک سیاه چاله حرکت کنیم زمان تا حدی کند میشود که میتوان به شکل انتخابی به آینده سفر کرد. این بحث هیجان انگیز با وجود امکان تئوری خود به انرژی و تکنولوژی بسیار زیادی نیاز دارد.

در ادامه ی بحث سفر در زمان سوال بزرگ دیگری که تا سال ها غیرممکن به نظر میرسید وجود دارد، سفر در زمان در جهت عکس، یعنی بازگشت به گذشته. کارل سیگن سال ها قبل و در اوایل دهه ی هشتاد میلادی در یک برنامه ی تلویزیونی درمورد مفاهیم و مطالب لازم برای سفر در زمان به سمت عقب صحبت کرد اما با توجه به بسیاری از مفاهیم نظری و تجربی امکان اجرای چنین کاری بسیار بعید به نظر میرسید.

منحنی های بسته ی زمانی

نظریه ی نسبیت عام این امکان را پیش بینی میکند که امکان دارد زمان با سقوط روی خودش در واقع یک حلقه ی زمانی از تکرار را ایجاد کند. برای مثال فرض کنید که شما درون این حلقه ی بسته ی زمانی در حال حرکت هستید، هرچه این حلقه عظیم نیز باشد باز هم در جایی از آن لحظه ای خاص حادث خواهد شد که در واقع تکرار بی انتهایی از رویدادهای گذشته است، این نکته شباهت زیادی به معنی عادی دژاوو دارد با این تفاوت که آنرا به خاطر نخواهید آورد.

این مفهوم جالب در فیزیک به “منحنی های بسته ی زمان” و در فرهنگ عمومی “ماشین زمان” خوانده میشود و نکته ی جالب این است که این تئوری در صورت اجرا سرعتی فراتر از نور را فراهم خواهد کرد.

سال های سال است که فیزیکدانان بزرگی مانند “کیپ تورن” و هاوکینگ تئوری ها و روش های بسیاری را برای روش های ممکن جهت سفر در زمان مطرح میکنند که البته بررسی ها و تحقیقات مشخص کرده اند که احتمالا خود طبیعت از فروپاشی زمان روی خودش جلوگیری خواهد کرد و این موضوع عنوان یکی از مقالات هاوکینگ در سال های ابتدایی فعالیت علمی او بود که بر اساس آن طبیعت به دلیل جلوگیری از رویارویی موجودات با پارادوکس های عجیب و غریب در طبیعت از سفر در زمان جلوگیری میکند.

ارائه ی روشی جدید برای سفر در زمان

ارائه ی روشی جدید برای سفر در زمان

یکی دیگر از مفاهیمی که در این مورد مطرح شده امکان وجود فیزیکی ذره ای ناشناخته برای سفر در زمان است. بر این اساس این ذره دروازه و تامین کننده ی نیرو جهت سفر در زمان خواهد بود و مشکل بزرگ دیگر درمورد این ذره این موضوع است که باید دارای جرم منفی باشند که تابحال چنین چیزی در طبیعت و به شکل عادی مشاهده نشده است. (وجود این ذره در بخش تئوری پیش بینی شده است).

اخیرا یکی از دانشجویان دکترای دانشگاه ماساچوست بنام کارولین مالاری در مقاله ای جالب امکان سفر در زمان بدون نیاز به وجود چنین ذره ای را بررسی کرده است. در این مقاله ی خلاقانه با استفاده از مفاهیم کوانتوم و نسبیت عام اثبات شده است که اگر مثلا دو خودرو که به شکل موازی یکدیگر پارک شده اند داشته باشیم و یکی از آنها با سرعتی بسیار زیاد (نزدیک به نور) شروع به حرکت کند فضا زمان مابین این دو به هم خورده و در نهایت زمان دچار نوعی حلقه و فروپاشی خواهد شد.

این مدل جدید با وجود اینکه تعدادی از نقص ها و پارادوکس های قبلی را برطرف میکند همچنان امکان ساخت ندارد چراکه علاوه بر عدم امکان رسیدن به سرعت نور به شکل عادی تعداد دیگری از مفاهیم ریاضی این مدل ناشناخته و غیرقابل بررسی هستند. برای مثال برای ساخت چنین خودروی هایی چگالی جرمی درونی آنها باید نزدیک به بینهایت باشند.

با وجود تمام این غیرممکن ها یکی از نکات جالب این مقاله این موضوع است که درصورت برطرف شدن تمام غیرممکن های این مدل و مدل های دیگر نه تنها یک روش بلکه روش های مختلف بسیاری برای سفر در زمان وجود خواهد داشت!.

برای دیدن این مقاله میتواند کلیک کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید