فروش طرح توجیهی ، طرح اشتغالزایی ، راه اندازی طرح پرورش زالو

 

فروش طرح توجیهی ، طرح اشتغالزایی ، راه اندازی طرح پرورش زالو

 

Image result for ‫زالو‬‎

 

زالو نوعی کرم حلقوی است. زالو حیوانی از گروه کرم‌های آبزی و از راسته آرواره‌داران است. بدن جانور قابلیت انقباض و انبساط فراوان دارد، طول بدن بین ۳ تا ۲۵ سانتیمتر و عرض بدن حدود ۱ سانتیمتر است. در جلوی بدن یک بادکش وجود دارد که مرکب از ۲ حلقه است و دهان در این ناحیه واقع شده‌است و در انتهای بدن یک بادکش مدور مرکب از ۷ حلقه دارد که توسط این بادکش خود را به یک نقطه متصل می‌کند و نقطه اتکایی است برای حرکت کردن.

زالو ۳ فک دارد و هر فک ۱۰۰ دندان دارد؛ یعنی یک زالو حدود ۳۰۰ دندان فوق‌العاده ریز دارد.

اکثر زالوها در اطراف آب‌های شیرین زندگی می‌کنند، در حالیکه بعضی گونه‌ها را می‌توان در خاک و همچنین اطراف دریاها یافت. شناخته‌شده‌ترین زالوها، مثل زالوهای دارویی که در زالودرمانی استفاده می‌شوند خون‌خوراک هستند و از خون مهره‌داران و همولنف بی‌مهرگان تغذیه می‌کنند. بهرحال بیشتر گونه‌های زالوها شکارچی هستند و در درجه اول با بلع دیگر بی‌مهرگان تغذیه می‌کنند. در حال حاضر تقریباً ۷۰۰ گونه از زالوها شناخته شده‌اند، که ۱۰۰ تا دریایی، ۹۰ تا زمینی و بقیهٔ آن‌ها از آرایهٔ آب‌های شیرین هستند.

از لحاظ تاریخی زالوها در پزشکی (زالودرمانی)، برای گرفتن خون از بیماران استفاده می‌شده‌اند. سابقهٔ عمل زالودرمانی به هندوستان و یونان قدیم باز می‌گردد که تاقرن هیجدهم و نوزدهم در اروپا و آمریکای شمالی ادامه یافت. در دوران مدرن، از زالو در مراحلی مانند چسباندن مجدد اجزای بدن در جراحی‌های ترمیمی و پلاستیک و درآلمان برای درمان آرتروز استفاده می‌کنند.

آناتومی و فیزیولوژی

 
تعداد و مکان چشم‌ها برای تشخیص گونه‌های زالو ضروری هستند.

مثل دیگر حلقوی‌تباران زالو حیوانی بندبند است، اما بی‌شباهت به دیگر حلقوی‌تباران هیچ ارتباطی بین تقسیم‌بندی سطح خارجی بدن یک زالو و اندام‌های داخلی‌اش وجود ندارد سطح بدن حیوان می‌تواند به ۱۰۲ حلقه تقسیم شود. درحالی که ساختار داخلی‌اش به ۳۲ بخش تقسیم شده است. از ۳۲ بخش داخلی بدن، ۴ تای جلویی اختصاص به قسمت سر دارد، که شامل مغز قدامی و یک مکنده است. بعد از سر ۲۱ بند بعدی، بخش میانی بدن متشکل از ۲۱ غدهٔ عصبی، دو اندام تناسلی، و ۹ جفت بیضه است. سرانجام۷بند آخر ترکیب شده‌اند تا دم و مغز خلفی جانور را تشکیل بدهند.

تولید مثل و نمو

زالوها هرمافرودیت هستند، به این معنی که هم اندام تناسلی ماده و هم نر را دارند (به ترتیب تخمدان و بیضه). زالوها با تکثیر متقابل تولیدمثل می‌کنند، و درهنگام آمیزش اسپرم منتقل می‌شود. زالوها مانند کرم‌های خاکی، برای نگهداری تخم‌هایشان از کمربند تناسلی استفاده کرده و آن‌ها را در پیله‌ای پنهان می‌کنند.

در حین آمیزش زالوها از تزریق زیرجلدی اسپرم خود استفاده می‌کنند. آن‌ها از یک اسپرماتوفر، که یک ساختار حاوی اسپرم است، استفاده می‌کنند. گاهی در کنار یکدیگر، در حالی که جلوی یکی رو به پشت دیگری است قرار می‌گیرند و هر زالو اسپرماتوفر خود را به اندام دیگری تزریق می‌کند که اسپرمش از آنجا راه خود را به طرف اندام تناسلی زنانه پیدا خواهد کرد. رشد لارو به عنوان یک سری از مراحل رخ می‌دهد. در اولین مرحله سلول تقسیم شده و موجب بوجود آمدن یک جوانه‌سای AB و CD می‌شود و در مرحلهٔ تقسیم سلولی میان‌چهر است که سیتوپلاسم بدون یاخته که تلوپلاسم نامیده می‌شود شکل می‌گیرد

تلوپلاسم به عنوان عامل تعیین‌کنندهٔ سرنوشت سلول D شناخته شده است در مرحلهٔ ۳ هنگام دومین تقسیم سلولی در بلاستومر CD تقسیمی نامساوی رخ می‌دهد. در نتیجه موجب بوجود آمدن یک سلول بزرگتر D در سمت چپ و یک سلول کوچکتر C در سمت راست می‌شود. این مرحلهٔ تقسیم نامساوی به تارچه،بستگی دارد و در پایان مرحلهٔ ۳ سلول AB تقسیم می‌شود. در مرحلهٔ ۴ نمو، سلول‌های بنیادی میکرومرها و تلوبلاست‌ها تشکیل می‌شوند و در نتیجه، D quadrant برای تشکیل سلول‌های پیش‌ساز DM و DNOPQ تلوبلاست تقسیم می‌شود. در پایان مرحلهٔ ۶ زیگوت شامل ۲۵ میکرومر، ۳ ماکرومر(A, B وC)و ۱۰ تلوبلاست مشتق از D quadrant است.

 

تلوبلاست‌ها جفت‌هایی از پنج نوع مختلف (M, N, O, P, and Q) از یاخته بنیادی جنینی هستند که ستون‌های بندبند سلول‌ها را در سطح بدن جنین شکل می‌دهند. یاخته‌های مشتق شده از تلوبلاست نوع M یاخته‌های مزودرم و مجموعهٔ کوچکی از یاخته‌های عصبی را می‌سازد، یاخته‌های مشتق شده از تلوبلاست نوع N منجر به ساخت بافت‌های عصبی و تعدادی از اکتودرم شکمی می‌شود.Q در ساخت اکتودرم پشتی همکاری می‌کند و در زالوها O, P هم اثر هستند (دارای پتانسیل رشد یکسان) که اکتودرم جانبی تولید می‌کند. بهرحال تفاوت آن دو این است که P نسبت به O دسته بزرگتری از یاخته‌های روپوست پشتی و جانبی تولید می‌کند.

در کرم‌های لجن برکه، بی‌شباهت به زالوها، تلو بلاست‌های نوع O, P در همان مراحل اولیه نمو از هم مجزا می‌شوند و بنابراین یاخته‌های هم اثر نیستند. هر بخش از بدن زالو از یک سلول‌از نوع M, O، P و دو سلول از نوع N ,Q تشکیل شده است.

اکتودرم و مزودرم تنه به طور انحصاری از یاخته‌های تلوبلاست از ناحیه‌ای به نام منطقه پیشرفت خلفی مشتق می‌شوند. سر زالو که از ناحیهٔ بدون بندبند بیرون می‌آید، بوسیلهٔ اولین گروهی از میکرومرهایی که از یاخته‌های A, B، C, D مشتق شده‌اند با ایجاد تقارن بین یاخته‌های AD و BC شکل می‌گیرد.

 

سالیان درازی است که از طب سنتی در کنار طب پزشکی امروزی استفاده می‌شود و تاکنون موفقیت‌های بسیاری در زمینه پیشگیری و درمان بیماری‌ها داشته است. یکی از درمان‌های سنتی که این روزها طرفداران زیادی پیدا کرده است زالو درمانی است. این روش درمانی ابتدا در مصر وجود داشت و پس از آن به ایران و همچنین کشورهای اروپایی راه یافت. برای آشنایی با این روش درمانی ادامه این مقاله را دنبال کنید.

زالو درمانی چیست؟

زالو از نرم‌تنان آبزی است که در شالیزارها و مرداب‌‌هازندگی می‌کند. برخی از انواع زالو بسیار سمی و خطرناک هستند و بعضی از انواع زالوها مفید و آثار درمانی ارزنده‌ای دارند. استفاده از زالو برای درمان برخی بیماری‌ها مانند خون‌رسانی دوباره به مناطقی از بدن که عروق وریدی آسیب دیده و یا بسته شده‌اند را زالو درمانی می‌گویند. این درمان سنتی تاریخچه‌ای طولانی دارد و ابن سینا در کتاب قانونش به انواع زالو و زالوهای سمی اشاره کرده است. خاصیت درمانی زالو در بزاق دهانش است که یک ماده ضد انعقاد به نام هیرودین دارد و موجب بازشدن گرفتگی رگ‌ها و افزایش خون‌رسانی به مغز و بدن می‌شود.

توجه: زالو درمانی می‌تواند جایگزینی برای حجامت باشد زیرا زالو بهتر می‌تواند خون فاسد را از عمق بدن بیرون بکشد.

توجه: اگر فردی مبتلا به بیماری باشد که به واسطه آن با مشکل انعقاد خون روبه‌رو است باید قبل از اقدام برای زالو درمانی این مسئله را با درمانگر خود حتما مطرح کند.

خواص زالو درمانی

در حال حاضر در دنیا از این روش برای بهبود جریان گردش خون در موضع جراحی و پیوند اعضا استفاده می‌شود. استفاده از زالو به خصوص در جراحی‌هایی كه عضوی پیوند شده ، موجب می‌شود تا علاوه بر خونرسانی و تغذیه بهتر اندام از ایجاد بافت سیاه و التهاب‌ در ناحیه جراحی پیشگیری شود. همچنین در برخی از کشورها برای درمان آب سیاه چشم نیز که به‌ دلیل اختلال در شبکه عروقی چشم به وجود می‌آید از انداختن زالو در اطراف چشم استفاده می‌کنند.

یكی دیگر از كاربردهای اعجاب‌ انگیز زالو‌ها خاصیت آنها در تسكین درد و كاهش التهاب‌های مفصلی و استخوانی است. درمانگران شیوه‌های طبیعی درمان ، به افرادی كه دچار بیماری‌های مفصلی و استخوانی هستند مثل بیماران مبتلا به آرتروز و آرتریت توصیه می‌كنند شیوه زالو درمانی را تجربه كنند. در این شیوه زالوها با مكیدن موضع‌هایی كه درمانگر مشخص می‌كند آنزیم‌های ضد درد و ضدالتهاب را به بدن فرد منتقل می‌كنند كه این آنزیم‌ها با جریان گردش خون به طور كامل موضع موردنظر را درگیر می‌كند. به این ترتیب علاوه بر تسكین درد و التهاب‌ها، خستگی و كوفتگی عضلات را می‌توان با گزش زالوها درمان كرد.

دیگر بیماری‌های قابل درمان با زالو درمانی

  • بیماری‌های پوستی: درمان بیماری‌های پوستی یک از موارد درمانی مهم و ممتاز در زمینه زالو درمانی می‌باشد.
  • اسپاسم و دردهای عضلانی: با زالو اندازی روی مناطق دردناک می‌توان درد را کاهش داد و اسپاسم را مرتفع نمود.
  • بیماری‌های دستگاه حرکتی: بیماری‌های دستگاه حرکتی شایع‌ترین بیماری زمان حاضر می‌باشد که این روش می‌تواند بسیار کمک‌کننده باشد.
  • تورم چشم‌ها: زالودرمانی نتایج موفقیت‌آمیزی در درمان تورم‌های چشمی داشته‌ است.
  • بیماری‌های قلبی و عروقی: تنگی عروق سیاهرگی مربوط به گشادی رگ می‌شود که اغلب بر اثر تضعیف بافت پیوندی می‌باشد که استفاده از این روش برای درمان آن کمک‌کننده است.
  • اختلال گردش خون: اختلال گردش خون دست و پا (دست و پای سرد) به وسیله زالو در محدوده ستون مهره‌ها قابل درمان است.
  • صدمات: زالو درمانی موقعیت خوبی را در درمان کوفتگی صدمات، خون مردگی و ورم کسب کرده‌ است.
  • بیماری‌های گوش: ۲ الی ۴ زالو پشت هر گوشی در فواصل زمانی می تواند اثربخش باشد.
  • عوارض دیابت: برطرف کردن عوارضی که بیماری دیابت یا قند خون بالا بر روی چشم‌ها و پاها بر جای می‌گذارد.
  • سردرد و سینوزیت مزمن: در سردردهای شدید و همچنین عفونت سینوس‌ها درمان با این روش کارساز است.
  • نقرس: کاهش درد شدید پاها در اثر بیماری نقرس
  • واریکوسل: از بین بردن عوارض مربوط به واریکوسل بیضه‌ها و درمان ضعف اسپرم مردان
  • واریس: درمان پیچ‌خوردگی رگ‌ها یا همان واریس پا

چه افرادی برای زالو درمانی مناسب هستند؟

زالو از لحاظ مزاجی، دارای مزاج سرد و خشک است و حکیمان مشهور ایران زمین در این رابطه معتقد بوده‌اند که بهترین افراد برای درمان با روش این روش افرای هستند که مزاجشان گرم و تر و یا در اصطلاح دموی مزاج‌ها هستند و بدترین افراد برای زالو درمانی افراد سرد و خشک هستند که در اصطلاح معروف به سوداوی مزاجان هستند.

عوارض احتمالی زالو درمانی

گاهی ممکن است پس از زالودرمانی عوارض بسیار محدودی در بیمار مشاهده شود که البته احتمال بروز برخی از آن‌ها بسیار نادر است. خونریزی زیاد از محل گزش به‌ ویژه در شرایطی که تعداد زالوهای استفاده شده زیاد باشد از شایع‌ترین این عوارض است. همچنین حساسیت به زالو از موارد بسیار نادر ولی محتمل است. به طور کلی زالودرمانی یکی از شیوه‌های درمانی کم خطر و کم عارضه است. البته باید توجه داشته باشید که خطرات محدود این شیوه درمانی در صورتیکه به متخصص متبحر و آشنا به طب سنتی مراجعه کنید قابل کنترل و پیشگیری است.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

مطالب مرتبط